Trauma jest jednym z najbardziej skomplikowanych zjawisk w psychoterapii, wpływającym na nasze życie w sposób głęboki i często niezauważalny. Z perspektywy psychologii obiektów i teorii relacji, nasze przeszłe doświadczenia – zarówno te z dzieciństwa, jak i późniejsze – nie tylko wpływają na naszą teraźniejszość, ale mogą kształtować nasze postrzeganie siebie, innych ludzi i świata. Praca nad traumą w psychoterapii nie polega jedynie na analizie przeszłości, ale na zrozumieniu, jak te doświadczenia oddziałują na nasze obecne życie.
Trauma to nic innego jak silne, emocjonalne przeżycie, które przekracza zdolność jednostki do jego przetworzenia. Może dotyczyć różnych obszarów życia: emocjonalnych, fizycznych czy psychicznych. Trauma nie zawsze wynika z wydarzeń ekstremalnych; nawet codzienne doświadczenia, które były zbyt trudne do zrozumienia w momencie ich wystąpienia, mogą prowadzić do głębokich uszkodzeń emocjonalnych.
W pracy terapeutycznej często zajmujemy się zrozumieniem, jak te wydarzenia – w szczególności te z wczesnego dzieciństwa – wpłynęły na naszą zdolność do nawiązywania relacji, radzenia sobie ze stresem, a także na sposób, w jaki postrzegamy siebie. Kerenberg i MacWilliams w swoich pracach kładą duży nacisk na to, jak wczesne obiekty wewnętrzne kształtują nasze emocje, mechanizmy obronne oraz nasze podejście do innych osób.
W psychoterapii kluczowe jest zrozumienie, jak te wewnętrzne obrazy (tzw. obiekty) przechowywane w naszej psychice mogą blokować zdolność do zdrowych relacji. Osoba, która doświadczyła traumy, może mieć trudności z zaufaniem innym lub z odczuwaniem prawdziwego bezpieczeństwa w relacjach, co może prowadzić do powtarzania traumatycznych wzorców w dorosłym życiu.
Z perspektywy psychoterapii, to, co wydarzyło się w przeszłości, nie jest jedynie odległą historią. Przeszłe traumatyczne doświadczenia mogą być "zagnieżdżone" w naszej psychice, wpływając na naszą obecność. Może to manifestować się w postaci trudności emocjonalnych, takich jak lęki, depresje, chroniczne napięcia, a także w trudności w budowaniu zdrowych, stabilnych więzi.
Praca nad traumą nie polega na "zapomnieniu" o przeszłości, lecz na jej zrozumieniu i nauczeniu się zarządzania emocjami oraz reakcji, które mogą być jej konsekwencją. Poprzez terapię możemy zacząć rozumieć, jak przeszłość wpływa na nasze myśli, zachowania, a także jak możemy uzyskać kontrolę nad tym wpływem.
Psychoterapia to proces, który pozwala na "ponowne przeżywanie" przeszłości w bezpiecznym i kontrolowanym środowisku. Dzięki pracy z terapeutą, osoba może zacząć lepiej rozumieć swoje mechanizmy obronne, przepracować nieprzepracowane emocje i w końcu zbudować nowe, zdrowe mechanizmy radzenia sobie.
Terapia traumy jest również procesem integracji – pozwala na odbudowanie poczucia bezpieczeństwa i zaufania, zarówno do siebie, jak i do innych. Choć jest to proces długi, przynoszący wyzwania, może prowadzić do głębokiej transformacji. Osoba, która doświadczyła traumy, poprzez psychoterapię ma szansę odzyskać kontrolę nad swoim życiem, przełamać destrukcyjne wzorce i stworzyć przestrzeń na zdrowe, pełne relacje z innymi.